Mija 107. rocznica proklamowania Republiki Radomskiej – tym samym Radom jako pierwsze miasto w ówczesnym Królestwie Polskim ogłosiło niepodległość
Wszystko to zaczęło się w nocy z 1 na 2 listopada 1918 – wówczas w mieszkaniu adwokata Jana Wigury przy ul. Szerokiej 2 (obecnie ul. Piłsudskiego 2) zawiązano tzw. Komitet Pięciu. Poza Janem Wigurą, w jego skład wchodzili Roman Szczawiński, Aleksy Rżewski, Wacław Dębowski i dr Stanisław Kelles-Krauz, który został przewodniczącym Komitetu
– mówi historyk dr Adam Duszyk. Blisko dwustu bojowników Polskiej Organizacji Wojskowej, pod dowództwem komendanta VII Okręgu POW podporucznika Józefa Marjańskiego, o świcie ruszyło do austriackich koszar wojskowych przy ul. Warszawskiej – tam udało się rozbroić żołnierzy bez wystrzału. Po wzmocnieniu wart i obsadzeniu koszar przez Polaków, Komitet Pięciu przejął władzę z rąk komendanta gen. Józefa Kwiatkowskiego. Na balkonie ówczesnego gmachu Cesarsko-Królewskiej Komendy Powiatowej przy ul. Lubelskiej (obecnie ul. Żeromskiego) dr Stanisław Kelles-Krauz zwrócił się do mieszkańców miasta:
Powiewały z tego balkonu sztandary carskie, pruskie, austriackie jako symbole wrogich państw zaborczych. Obecnie – w imieniu Tymczasowego Komitetu Rządzącego – zawieszam nasz znak narodowy! Niech powiewa nad ich trony, na chwałę ludu polskiego, na pohybel wrogom! Niech żyje Polska!
Jak zauważa dr Adam Duszyk odzyskaliśmy niepodległość bez pomocy jakiegokolwiek ośrodka zewnętrznego:
Republika Radomska przetrwała sześć dni. 9 listopada 1918, Komitet Pięciu podporządkował się Tymczasowemu Rządowi Ludowemu Republiki Polskiej. Wydarzenie to upamiętnia kamień przy Dębie Wolności, który został tam położony w 1978 roku z inicjatywy majora Michała Tadeusza Brzęk-Osińskiego, a także tablica na fasadzie domu przy ul. Piłsudskiego 2 odsłonięta w 2018, upamiętniająca utworzenie Komitetu Pięciu.
