Więźniowie zaopiekują się kotami

Resocjalizacja przez pomoc zwierzętom – to jeden z pomysłów nowo powołanej Rady do spraw Zwierząt w Radomiu. Program miałby być realizowany w radomskim areszcie śledczym

Chodzi o opiekę nad bezdomnymi kotami, którą mieliby sprawować osadzeni. Podobny program z sukcesami realizowany jest już w kilku zakładach karnych w Polsce, w tym w Krakowie, Kaliszu czy Olsztynie. Projekty te dzielą się na dwa rodzaje: wyjazdy więźniów do lokalnych schronisk oraz innowacyjny program rządowy, w ramach którego zwierzęta zamieszkują bezpośrednio na terenie jednostek penitencjarnych. Na ten moment nie wiadomo jeszcze w jakiej formie mógłby być realizowany w Radomiu. Obecnie trwają rozmowy na ten temat z dyrekcją radomskiego aresztu śledczego.

Jak przekonuje Ilona Lipińska, przewodnicząca Rady do spraw Zwierząt, taka współpraca daje obopólną korzyść i ma walory terapeutyczne. 

Pracujemy teraz nad wypracowaniem najlepszego rozwiązania, w jaki sposób moglibyśmy to w naszym więzieniu radomskim wdrożyć. Te programy świetnie funkcjonują na całym świecie, mają świetne efekty, przede wszystkim terapeutyczne dla więźniów. Koty uspokajają, uczą pewnej empatii

W Polsce początkowo współpraca więzień z placówkami dla zwierząt opierała się głównie na wolontariacie zewnętrznym. Wyselekcjonowani osadzeni z zakładów typu półotwartego i otwartego – m.in. w Krakowie (program „Pomóż mi wyjść”), Kaliszu („Pomagam, bo lubię”) czy Świdnicy – od lat regularnie odwiedzają lokalne schroniska. Na miejscu pomagają w wyprowadzaniu psów, czyszczeniu boksów oraz drobnych pracach remontowych.

Prawdziwym przełomem okazał się jednak innowacyjny program Ministerstwa Sprawiedliwości i Służby Więziennej, polegający na tworzeniu tzw. mikro-schronisk bezpośrednio na terenie jednostek penitencjarnych. Pilotażowe projekty ruszyły m.in. w Olsztynie oraz Hajnówce. Na terenie tych więzień powstały specjalne domy przejściowe dla psów odebranych podczas interwencji. Zwierzęta mieszkają tam na stałe, a skazani opiekują się nimi przez całą dobę.

Jak dodaje Ilona Lipińska, taka forma opieki połączona z resocjalizacją często pozwala na utworzenie więzi osadzonego ze zwierzęciem i kończy się adopcją.

Taki mały kociak potrafi zmiękczyć największego twardziela, bo łagodzi stres przede wszystkim. Później ci więźniowie wychodzą z zakładów karnych, często adoptują te zwierzęta, bo są z nimi związane, więc te korzyści są obopólne. To zależy tylko i wyłącznie od woli dyrektorów, ale będziemy chcieli pracować nad takim programem

Rada do spraw Zwierząt prowadzi także działania nad wprowadzeniem podobnego rozwiązania i nawiązania współpracy z Domami Pomocy Społecznej.